သင်ခန်းစာ ( ၁၀ )
🐍လျှာနှစ်ခွရှိတဲ့ မြွေ နဲ့ ချိုးငှက်ငယ်🕊
တစ်ခါက တောအုပ်ကြီးတစ်ခုထဲမှာ တိရစ္ဆာန်လေးတွေဟာ တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင် ကူညီရင်း အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ကြတယ်။
အဲဒီတောထဲမှာ မြွေတစ်ကောင်ရှိတယ်။ သူဟာ အရွယ်အစားကြီးမားတဲ့ တိရစ္ဆာန်မဟုတ်ပေမဲ့ သူ့မှာ ထက်မြက်တဲ့ဉာဏ်ရှိတယ်။ လေထဲမှာ အန္တရာယ်ရဲ့အနံ့ကို ခံစားနိုင်တယ်။ စကားတစ်ခွန်းရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခန့်မှန်းနိုင်တယ်။ ဘယ်နေရာမှာ ထောင်ချောက်ရှိမလဲ၊ဘယ်သူက အမှန်ပြောတယ်၊ ဘယ်သူက လိမ်ညာတယ်ဆိုတာ သိမြင်နိုင်တယ်။
ဒါပေမဲ့ သူ့မှာအကြီးမားဆုံးအားနည်းချက် တစ်ခု ရှိခဲ့တယ်။
သူ့ရဲ့ဉာဏ်ကို အမှန်တရားကို ကာကွယ်ဖို့ မသုံးဘဲသူတစ်ပါးကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အသုံးပြုခဲ့တယ်။
သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ယုံကြည်ချက်တစ်ခု ရှိတယ်။ ဒီလောကမှာ ရိုးသားတဲ့သူတွေက အမြဲရှုံးတတ်တယ်။ကိုယ့်အကျိုးကို ကိုယ်ရှာတတ်တဲ့သူသာ အောင်မြင်နိုင်တယ် လို့ ယုံကြည်ထားတယ်။
ဒါကြောင့် သူဟာ စကားကို ချိုချိုပြောတတ်တယ်။ မျက်နှာမှာ အပြုံးကို ဆောင်ထားတတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့နှလုံးသားထဲမှာတော့ ဒီလူဆီက ဘာရနိုင်မလဲ။ဒီအခြေအနေကို ဘယ်လိုအသုံးချမလဲ ဆိုတဲ့ အတွေးတွေပဲ ရှိနေတယ်။
တစ်နေ့မှာ မြွေဟာ ချိုးငှက်လေးတစ်ကောင်ကို တွေ့ခဲ့တယ်။
ချိုးငှက်လေးဟာ တောထဲမှာ အားလုံးချစ်ခင်ရတဲ့ ငှက်လေးတစ်ကောင်ပါ။ သူ့နှလုံးသားမှာ မုန်းတီးခြင်းမရှိဘူး။ သူတစ်ပါးနာကျင်တာကို မမြင်ချင်ဘူး။ တွေ့သမျှသူတိုင်းကို ကူညီချင်တဲ့ မေတ္တာရှိတယ်။
မြွေက ချိုးငှက်ကိုကြည့်ပြီး ပြောတယ်။
"မင်းက အရမ်းရိုးလွန်းတယ်။ ဒီလောကမှာ လူတိုင်းကို ယုံလို့မရဘူး။ မင်းရဲ့ကောင်းတဲ့စိတ်ကို လူတချို့က အသုံးချသွားနိုင်တယ်။"
ချိုးငှက်က မေးတယ်။
"ဒါဆို ငါလည်း မင်းလို လှည့်စားပြီး အသက်ရှင်ရမှာလား?"
မြွေက ပြုံးပြီး ပြောတယ်။
"ဒီလောကမှာ အားနည်းတဲ့သူတွေကို အမြဲအသုံးချကြတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကိုယ်မင်း ကာကွယ်ချင်ရင် သူများထက် ပိုကောက်ကျစ်ရမယ်။ သူများမလှည့်စားခင် ကိုယ်က အရင်လှည့်စားရမယ်။ သူများမအနိုင်ယူခင် ကိုယ်က
အရင်အနိုင်ယူရမယ်။"
ချိုးငှက်က ဘာမှမပြောဘဲ စဉ်းစားနေခဲ့တယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ တောထဲကို မုဆိုးတစ်ယောက် ရောက်လာတယ်။သူက မြေကြီးပေါ်မှာ အစာကောင်းတွေ ဖြန့်ချထားပြီး ချိုးငှက်ကို ခေါ်တယ်။
"ချိုးငှက်လေးရေ ဒီကိုလာပါ။ မင်းအတွက် အစာကောင်းတွေ ယူလာတယ်။"
အရင်ကဆိုရင် ချိုးငှက်ဟာ ဒီလိုဖိတ်ခေါ်မှုကို ကြားတာနဲ့ ချက်ချင်းပျံသွားမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူရပ်လိုက်တယ်။ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ စကားတစ်ခွန်း ပေါ်လာတယ်။ကောင်းတဲ့ပုံစံနဲ့ လာတိုင်း ကောင်းတဲ့အရာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။
သူဟာ အဝေးကနေ သေချာကြည့်လိုက်တယ်။ အစာအောက်မှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ထောင်ချောက်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
ချိုးငှက်ဟာ နားလည်သွားတယ်။
ဖြူစင်ခြင်းဆိုတာ မျက်စိပိတ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘူး။ယုံကြည်ခြင်းဆိုတာ အရာရာကို မစဉ်းစားဘဲ လက်ခံခြင်း မဟုတ်ဘူး။ ဘုရားပေးတဲ့ ဉာဏ်ပညာနဲ့ အမှန်ကို ခွဲခြားသိမြင်ခြင်း ဖြစ်တယ်။
မြွေဟာ အံ့ဩသွားပြီး မေးတယ်။
"မင်းက အရင်လို မနုံတော့ဘူးပဲ။ "
ချိုးငှက်က ပြန်ပြောတယ်။
"ငါ မင်းဆီက လိမ်ညာတတ်ဖို့ မသင်ယူခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းဆီက သတိရှိဖို့ သင်ယူခဲ့တယ်။"
ဉာဏ်ရှိခြင်းက အပြစ်မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မေတ္တာမရှိတဲ့နှလုံးသားထဲမှာ အသုံးချတဲ့ဉာဏ်ကတော့ အဆိပ်ဖြစ်လာတယ်။
အဲဒီနေ့ကစပြီး တောထဲက တိရစ္ဆာန်တွေဟာ အရေးကြီးတဲ့အရာတစ်ခုကို နားလည်လာကြတယ်။
မြွေရဲ့အဆိပ်ဟာ သူ့ရဲ့သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ ရှိတဲ့ မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှိတယ်။
ချိုးငှက်ရဲ့ဖြူစင်မှုဟာ အားနည်းခြင်းမဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဉာဏ်ပညာမပါတဲ့ ရိုးသားမှုကတော့ အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်တယ်။
ဝိညာဉ်ရေးသင်ခန်းစာ
ယေရှုခရစ်တော်က မိမိတပည့်တော်များကို ဒီလို သတိပေးခဲ့ပါတယ်။
"တောခွေးစုထဲသို့ သိုးတို့ကို စေလွှတ်သကဲ့သို့ သင်တို့ကို ငါစေလွှတ်၏။ ထိုကြောင့် သင်တို့သည် မြွေကဲ့သို့ လိမ္မာလျက်၊ ချိုးငှက်ကဲ့သို့ အဆိပ်ကင်းလျက် ရှိကြလော့။" (ရှင်မဿဲ ၁၀:၁၆)
ယနေ့လောကမှာလည်း မြွေလိုလူတွေ ရှိကြပါတယ်။သူတို့စကားက ချိုမြိန်တယ်။ သူတို့မျက်နှာမှာ အပြုံးရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့နှလုံးသားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အမြဲကောင်းမနေပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်တို့ကို မုန်းတီးတတ်ဖို့ မသင်ပေးဘူး။ဒါပေမဲ့ အမှန်နဲ့အမှားကို ခွဲခြားသိမြင်တတ်ဖို့ သင်ပေးတယ်။
တချို့လူတွေက ချိုးငှက်လို နှလုံးသားကောင်းကြတယ်။ သူတို့မှာ မေတ္တာရှိတယ်။ ခွင့်လွှတ်တတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ခရစ်တော်မရှိတဲ့ ဖြူစင်မှုဟာ တစ်ခါတစ်ရံ လောကရဲ့လှည့်စားမှုထဲ ကျသွားနိုင်တယ်။
အရေးကြီးတာက မြွေရဲ့ကောက်ကျစ်မှုကို မယူပါနှင့်။ မြွေရဲ့သတိရှိမှုကို ယူပါ။
ချိုးငှက်ရဲ့ဖြူစင်မှုကို ယူပါ။ ဒါပေမဲ့ နုံအမှုကို မယူပါနှင့်။
အမှန်တကယ် လုံခြုံတဲ့ဘဝဆိုတာ ကိုယ့်ဉာဏ်နဲ့ ကိုယ့်အားကိုသာ အားကိုးတဲ့ဘဝမဟုတ်ပါ။
ယေရှုခရစ်တော်ထံမှာ ကိုယ့်နှလုံးသားကို အပ်နှံပြီးဘုရားပေးတဲ့ ဉာဏ်ပညာနဲ့ မေတ္တာကို အတူတကွ ရရှိတဲ့ဘဝ ဖြစ်ပါတယ်။ လောကရဲ့လှည့်စားမှုတွေကြားမှာ မြွေလို မဖြစ်ပါနှင့်။
နုံအတဲ့ ချိုးငှက်လိုလည်း မဖြစ်ပါနှင့်။ ခရစ်တော်ထံမှ ဉာဏ်ပညာရပြီး ချိုးငှက်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သောနှလုံးသားဖြင့် အသက်ရှင်ကြပါစို့။
